ویژگی ها و طبقه بندی الیاف پلی استر: از ساختار مولکولی تا فناوری نساجی

1. با چشم غیر مسلح تشخیص دهید. به عنوان مصرف کنندگان، هنگام انتخاب محصولات پارچه، اغلب با لمس دستان خود و نگاه کردن به پارچه، ارزیابی ذهنی از پارچه انجام می دهند. به عنوان مثال: ابریشم تابیده شده درخشش درخشانی دارد، کمی خشن و سخت به نظر می رسد و حالتی لطیف دارد. اگر آن را با دستان خود محکم ببندید و سپس رها کنید، چین و چروک بیشتری خواهد داشت. پس از صاف شدن همچنان آثاری باقی خواهد ماند. پارچه را بیرون بکشید و با زبان خود آن را مرطوب کنید. صاف و به راحتی کشیده خواهد شد. شکسته، شکسته و دارای خاصیت ارتجاعی متفاوت در هنگام مرطوب یا خشک شدن است. پارچه پنبه ای بدلی از پلی استر.

از بین بردن عرق کار آسانی نیست، در لمس احساس گزگز دارد و به راحتی الکتریسیته ساکن تولید می کند. با این حال، محصولات پنبه ای احساس نرم و راحتی دارند و عرق را جذب می کنند. محصولات زیادی وجود دارد. به عنوان یک پزشک که در بازرسی نساجی مشغول نیست، تشخیص الیاف مختلف با شناسایی بصری دشوار است. بنابراین، روش شناسایی چشم غیر مسلح فقط برای مرجع است. برای بررسی بیشتر نوع فیبر، روش های زیر مورد نیاز است.

2. روش احتراق. روش احتراق رایج ترین روش شناسایی الیاف است. در مقایسه با آزمایش معرف شیمیایی، انجام آن ساده تر و راحت تر است. در مقایسه با مشاهده با چشم غیر مسلح، شناسایی بالاتری دارد، اما فرض این است که شما باید بر خواص فیزیکی و شیمیایی الیاف معمولی تسلط داشته باشید. خواص سوختن پلی استر عبارتند از: نزدیک به شعله - نرم شدن، ذوب شدن و جمع شدن، در شعله - ذوب، کند سوز، شعله رنگی، لبه آبی شعله، دود سیاه از بالای شعله، شعله باز - ادامه بسوزان، گاهی بسوزانند و خود ویران شوند. بوی سوزش ~ کمی معطر یا شیرین. ویژگی های باقی مانده - خاکستر سخت و سیاه به شکل یک توپ است که به سختی با انگشت خرد می شود.

3. روش مشاهده میکروسکوپی. شکل مقطع پلی استر چندان قابل تشخیص نیست زیرا شباهت زیادی به سایر الیاف شیمیایی دارد. سطوح مقطع بسته به روش ریسندگی متفاوت است. سطح طولی به طور کلی صاف است. با این حال، الیافی که به راحتی با مشاهده میکروسکوپی قابل شناسایی هستند، الیاف پنبه هستند. از آنجایی که الیاف پنبه الیاف طبیعی با سطح مقطع دایره ای دور کمر هستند، الیاف پنبه را می توان به راحتی از طریق میکروسکوپ تشخیص داد.

4. روش حلال شیمیایی. نایلون با جوشاندن در اسید استیک یخبندان حل نمی شود، در حالی که نایلون ناپدید می شود.

5. روش رنگرزی. رنگرزی پلی استر آسان نیست، بنابراین می توانید رنگ های هدفمند و سایر الیاف را برای مقایسه انتخاب کنید. در اینجا می خواهیم دو معرف که معمولاً در شناسایی الیاف استفاده می شود را توضیح دهیم: رنگ شماره 1 و معرف ید-پتاسیم یدید. رنگ شماره 1 پلی استر را به رنگ قرمز رنگ می کند، اما معرف ید- یدید پتاسیم آن را رنگ نمی کند.

6. طیف سنجی مادون قرمز. ترکیب مولکولی فیبر را می توان با اندازه گیری گروه های شیمیایی آن و در نتیجه نوع فیبر آن تعیین کرد.
​